{"id":41,"date":"2026-07-08T14:28:13","date_gmt":"2026-07-08T14:28:13","guid":{"rendered":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/?page_id=41"},"modified":"2026-07-17T18:18:19","modified_gmt":"2026-07-17T18:18:19","slug":"hoofstuk-8","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/lees-het-boek\/hoofstuk-8\/","title":{"rendered":"HOOFSTUK 8"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was de laatste dag van de zomervakantie. Kit keek terug op een fijne, zonnige vakantietijd. Er was genoeg afwisseling geweest. Ze had met een fietspuzzeltocht vijftig gulden gewonnen. Ze wist nog niet wat ze ermee zou gaan doen en had het eerst maar op haar spaarrekening gezet.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze had ook geholpen met het inrijden van een driejarige merrie van de buren Verschuur. Ze had dat samen gedaan met Rein Verschuur, van wie de pony was. Het was een makke Welsh en veel moeite was er niet voor nodig geweest. Nu reed Rein bijna elke dag op het dier, zonder strubbelingen. Als je dat vergeleek met Selma! Natuurlijk, als ze aan Fanny dacht, de pony van Rein, zat ze ook meteen weer te denken aan het inrijden van Selma.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze was regelmatig naar Sandra gegaan om haar Selma te laten berijden. Maar er waren nog maar weinig vorderingen. W\u00e9l als zij, Kit, de pony bereed. Als Sandra met de longe in het midden stond, ging het niet slecht. Dan liep en draafde Selma netjes en bijna zonder bokken haar rondjes. En ze begon al naar de hulpen te luisteren. Ze gehoorzaamde die nog niet helemaal, maar Kit vond het zo al heel wat.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar als Sandra begon\u2026 Iedere keer als Kit kwam moest Sandra ook op Selma\u2019s rug. Maar van goed lopen was dan geen sprake. Selma deed weinig anders dan hopsen en dansen, en ze luisterde dan zelfs niet naar Kit. Ze werkte net zo lang tot Sandra eraf lag en dat duurde meestal niet zo lang.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra was bang voor Selma en had totaal geen overwicht op haar. Selma merkte dat drommels goed en maakte er altijd gebruik van.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Bij Kit had ze veel minder kans. Ten eerste viel Kit haast nooit meer van Selma af. Ze bleef in het zadel als die bokte. En Selma gaf het dan maar op om te proberen Kit eraf te gooien.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ten eerste gehoorzaamde ze Kit meestal, omdat die haar het meest vertrouwd was. Kit was Kit, en andere mensen bleef ze wantrouwen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">En in de derde plaats had Kit een beter overwicht op pony\u2019s dan Sandra. Ook op bokkende pony\u2019s. Misschien kwam dat, omdat ze drie jaar ouder was en meer ervaring met inrijden had. En natuurlijk omdat Kit niet bang voor Selma was. Als zij Selma bereed ging het elke keer beter, ook al ging het langzamer dan bij andere pony\u2019s. Maar het leek wel of het bij Sandra steeds slechter ging. En die moest toch op Selma rijden. Daarvoor had Van Doorn haar gekocht.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Van Doorn was er nijdig om dat het bij Kit wel ging en bij zijn dochter niet. Dat had Kit al verschillende keren gemerkt. Ze mocht de koopman niet. En het ging als een schok door haar heen toen ze bedacht dat Van Doorn Selma wel eens zou kunnen verkopen om een andere, misschien minder mooie maar wel makkere pony voor zijn dochter te kopen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kit lag in bed en probeerde te slapen. Morgen was het de eerste schooldag. Wat gingen vakanties toch altijd snel voorbij! Haar nieuwe boeken en schriften zaten in haar tas. Een nieuwe agenda, een nieuw etui. Een nieuwe klas, de tweede. Ze had ook wel een aardig lesrooster. Behalve dinsdags. Dat was zo\u2019n lange dag.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kit liet alle fijne dingen uit de vakantietijd nog eens de revue passeren. Het was een fijne tijd geweest. Ook al ging ze dan nooit met haar ouders op vakantie naar een ander land, ze kon zich thuis uitstekend vermaken. Als je een boerderij had, was het moeilijk om met vakantie te gaan. Dagtrips, die maakten ze wel. Maar het was moeilijk om voor een paar weken een vervanger te vinden, en duur.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Thuis kon je ook van de natuur genieten. En elke dag had je veel soorten dieren om je heen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kit zuchtte en probeerde te slapen. Maar de gedachte die de laatste dagen bij haar was opgekomen, liet haar maar niet los. Stel je voor, dat Van Doorn Selma zou verkopen, omdat Sandra geen kans kreeg haar te berijden!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De school alweer een paar weken aan de gang. Iedereen liep weer in het gareel, met een kleurtje van de voorbije zonnige vakantie. Kit was alweer gewend op school. Linda en zij waren nu de beste vriendinnen. Veel beter dan vorig jaar in de brugklas. Het kamperen had er goed aan gedaan. De leerstof werd wat moeilijker en ze kregen meer huiswerk, maar beiden konden het nog gemakkelijk bijbenen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Als Linda in hun vrije tijd bij Kit kwam, gingen ze vaak rijden. Linda op Rex en Kit op Queen, waarmee ze weer wekelijks naar de rijvereniging ging. Daar sprong ze al vaak hindernissen van zo\u2019n driekwart meter hoog. Thuis oefende Kit ook met Queen. Ze had dan palen op kisten gelegd. Dat ging vrij goed.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Linda leerde van haar op Rex rijden. Ze vond het heerlijk. Maar om lid van de rijvereniging te worden zou ze een eigen pony moeten meebrengen. Kits broer ging al met Rex naar de vereniging. Nu was Rob bij zijn vader aan het proberen of hij niet met Sonja naar de rijvereniging mocht. Maar dan kon hij niet meer bij de pony\u2019s rijden, want Sonja was een paard.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De zaak was nog niet beklonken. Vader moest er eerst een paar nachtjes over slapen. Rob kon goed rijden, maar Sonja was een kostbaar paard en ook niet \u00e9\u00e9n van de gemakkelijkste. Linda zou dan op Rex mogen rijden. Van haar ouders mocht het. \u2019t Zou reuzeleuk zijn. Ja, maar het was nog niet voor elkaar.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hoewel Kit een fijne vakantie had gehad, was ze sinds het vertrek van Selma toch thuis niet meer zo opgewekt. Ze was niet meer helemaal de oude Kit van vroeger. Ze bleef wat ernstig. Soms was ze erg stil, vooral omdat de laatste tijd de gedachte bij haar was opgekomen dat Van Doorn Selma zou verkopen. Haar vader had het mis gehad toen hij dacht dat ze de pony wel gauw zou vergeten.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ach ja, afleiding had ze genoeg en dan leek het ook, alsof er nooit iets gebeurd was. Maar vergeten\u2026 nee, beslist niet.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Had hij er wel goed aan gedaan om Selma te verkopen? dacht Verstraten wel eens. Zeker, hij had een mooie prijs voor het dier gekregen. Maar Kit scheen werkelijk aan haar te hangen, en andersom ook. En dat dit zou veranderen, daarvan was voorlopig nog niets te merken. Maar misschien kwam het ook wel, omdat ze Selma nog steeds zag. Als ze op den duur niet meer in contact met Selma zou zijn, zou ze er wel overheen raken, dacht Verstraten. Hoewel, de laatste tijd begon hij daar steeds meer aan te twijfelen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Selma stond op een uithoek van het land. Haar manen bewogen licht in de zachte bries.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was nog nacht. Over een poosje zou het licht worden. Ze stond voor de lage omheining en besnuffelde die voor de zoveelste keer. Vanaf gistermiddag liep ze hier bij de twee paarden Franny en Chantal, omdat er op \u2018haar\u2019 stukje land schapen moesten grazen. Maar tussen haar en de twee paarden was de omgang vanaf het begin niet goed geweest. Die twee beschouwden haar als een indringster en ze gedroegen zich vijandig tegenover haar. Ze beten en sloegen soms. Als Selma te dichtbij kwam joeg Franny, de vurigste en jongste van de twee, haar naar het andere eind van het land, tot ze ver genoeg naar haar zin verwijderd was. Dan liep ze weer terug en graasde verder.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Die twee vormden samen een front tegen Selma. Ze waren beide groter en sterker. De laatste keer, toen Kit er was, was Selma\u2019s stokmaat gemeten. Ze was nu ongeveer uitgegroeid en zou niet veel groter meer worden. Na haar tweede jaar was ze nog aardig gegroeid. Ze was precies 1.50 meter hoog, dus volgens de standaard een paard. Kit had lang gedacht dat ze een pony zou blijven, onder de 1.47 meter. Ze was echter nog wat groter geworden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het feit dat ze toch een paard bleek te zijn nam niet weg, dat ze tegen haar twee vijandige soortgenoten niet op kon. Die wilden haar voortdurend weg hebben. Selma wilde ook best weg, maar ze kon niet. Ze voelde zich niet op haar gemak bij deze soortgenoten. Ze wilde wel weer naar haar oude weitje terug.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Van Doorn was feitelijk helemaal geen dierenvriend. Hij was het, goed beschouwd, niet waard twee toch wel kostbare paarden als Franny en Chantal te bezitten. Sandra\u2019s moeder reed nog wel eens op Franny, maar Chantal werd zelden bereden. Hij keek maar weinig naar ze om en liet ze meestal op hetzelfde stuk land lopen. Soms vergat hij hun waterbak bij te vullen en dan moesten ze uit de sloot drinken. Als ze verzorgd werden, gebeurde dat door Kit en Sandra. Ja, Sandra\u2019s moeder verzorgde Franny als ze gereden had, maar dat gebeurde niet zo vaak.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Met de omheining sprong Van Doorn ook maar achteloos om. Een week geleden was het hek stukgegaan, omdat het hout verrot was. Hij had er alleen maar wat nieuwe planken overheen getimmerd. Eigenlijk was het hek hier niet hoog genoeg. Verderop was het wel hoger, maar dit stukje stelde niets voor. Dat zou veel hoger moeten zijn voor drie paarden. Maar zoiets zou Van Doorn een zorg zijn! Hij was druk, hij zou later wel eens kijken. Die onverschilligheid zou hem dan ook duur komen te staan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Selma stond bij de omheining met haar borst tegen de planken te schuren. Het hout kraakte. Ze draaide wat voor het hek heen en weer. Ze wilde wel graag uit dit weiland weg, weg van die paarden, die haar steeds maar kwamen pesten. Als ze eens van zich af sloeg kreeg ze een even felle trap terug, zodat ze het verder wel liet om te ruzi\u00ebn. Ze zorgde er nu wel voor, uit de buurt van Franny en Chantal te blijven.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nergens was de omheining zo laag als hier. Zou ze hieruit kunnen ontsnappen?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze draaide zich ten slotte om en sukkelde een eindje van het hek vandaan. Het was nog steeds donker en ze merkte niet dat de beide andere paarden een heel stuk dichterbij liepen te grazen dan daarnet. Ze zag de beide donkere silhouetten pas voor zich, toen ze zelf weer wat wilde gaan grazen. Ze was echter te dichtbij gekomen naar de zin van de twee grotere dieren. Nu kwam niet alleen Franny, maar ook Chantal op haar af. Franny wierp haar voorbenen omhoog en hapte met platliggende oren naar Selma. Net mis! Toen kwam Chantal ook op haar af. Selma keerde zich om en galoppeerde weg.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kwaad joegen de twee haar na en toen zag Selma de lage omheining voor zich in het donker opdoemen. Ze kon nog keren, als ze had gewild. Maar Selma, die nog nooit gesprongen had, galoppeerde tot vlak voor het lage hek en zette zich toen krachtig af. Ze sprong! Het ging goed. Alleen een achterhoef raakte net even een plank. Ze kwam terecht in een stuk land waar op dat moment nog geen dieren liepen. Ze rende nog even verder. Toen stond ze hijgend stil en keek om. Franny en Chantal waren haar niet gevolgd, maar stonden verbaasd over de omheining te kijken. Geen van twee\u00ebn had ooit gesprongen en ze durfden daarom Selma niet te volgen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Selma verkende het stuk land. Ze liep rustig door, recht vooruit. Daar liepen de schapen op haar stukje wei. Ze zag ze in het donker. Het stuk land waar ze nu liep was morgen voor jonge koeien bestemd. En het hek stond half open. Achter dat hek liep een pad naar de weg.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze ging niet langs de boerderij, maar de tegenovergestelde kant op. Langs de berm liep ze voort, zette er toen wat vaart achter door in draf over te gaan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Van Doorn lag te ronken in zijn bed. E\u00e9n van zijn paarden was er vandoor, en dat was te wijten aan zijn zorgeloosheid.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was langzamerhand licht geworden. Selma had al een aardig eind gelopen. Aan het einde van het zandpad had ze een zijweggetje genomen. Langs dit smalle, rustige weggetje stonden de huizen en boerderijen ver van elkaar. Over een tijdje, als het verkeer drukker werd, en de eerste boeren zouden gaan melken, zou ze wel ontdekt worden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Selma\u2019s hoeven klikten op de weg. Ze liep nu op haar gemak, stapvoets, en genoot blijkbaar van haar vrijheid. Ze was weg van die vervelende plaaggeesten. Even keek ze rond en begon toen in de berm te grazen. Na een poosje drentelde ze weer door, verder en verder de weg af, die leidde naar een naburig dorp. Daar was een drukkere weg, maar daar was Selma nog niet. Ze klikklakte het stille weggetje af.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was nu helemaal licht geworden. De Van Doorns draaiden zich nog eens om in bed.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was tegen zevenen toen Selma ontdekt werd. Ze had het rustig aan gedaan, hier en daar wat grazend. En ze had een poosje staan kijken naar twee andere paarden, die haar ook hadden ontdekt.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze was het dorp nu dicht genaderd en er was nog maar aan \u00e9\u00e9n kant van de weg een smalle berm. Ze kwam langs de eerste huizen. Daar keek toevallig een jonge man naar buiten. Hij zat te ontbijten. Hij stond meteen op en kwam nieuwsgierig het huis uit. Een loslopend paard! Waar zou het vandaan komen? Hij besloot er snel achteraan te gaan voor er wat mee gebeurde.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De man had wel verstand van paarden. Hij reed zelf ook nu en dan. Maar het lukte hem toch niet Selma te pakken. Met een stuk touw, waarin hij een lus had gemaakt, liep hij haar na. Selma liet zich niet vangen, zeker niet door een onbekende. Ze zette het op een holletje. Het geluid van paardenhoeven op het asfalt wekte een vrouw. Ze zag vanuit haar slaapkamerraam een jonge man achter een paard aan hollen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Zo kwamen ze in het dorp. Daar kwam een man aan. Die overzag meteen de situatie en probeerde Selma tegen te houden. Ze zwenkte en draaide zich om. Maar daar stond de man met het touw. Selma zag zich ingesloten, maar zette het meteen weer op een draf, pal langs de man die probeerde het touw om haar nek te gooien. Ze ging over in galop en de twee hadden het nakijken.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cWeet u waar hij vandaan komt?\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cGeen idee. Vanuit mijn huis zag ik hem gaan. Ze moesten zuiniger zijn op zo\u2019n mooi beest. Nou ja, pech gehad, niets aan te doen. Bedankt in elk geval.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNiets te danken, we hebben hem niet eens,\u201d grinnikte de ander.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Selma was nog als een stipje in de verte te zien. Toen ze een heel eind terug was gegaloppeerd, werd ze pas rustiger. Ze kwam bij een zijweg en liep die in. Even verderop was een spoorwegovergang, waar juist de rode lichten opflitsten en de bel rinkelde. Selma drentelde verder. De trein was al dichtbij, maar ze stopte niet. Plotseling denderde de trein vlak voor haar langs. Ze schrok en steigerde in paniek, keerde zich om en galoppeerde terug. Pas een eind heel verder kalmeerde ze en ging weer in de berm grazen. Het was lekker mals gras.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze wilde net weer verder gaan, toen er iemand op de fiets aankwam. Het was een meisje van een jaar of zeventien. Ze stapte af en bekeek Selma, die meteen nerveus werd.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Even verderop was een boerderij. Er liep een Shetlandpony met een nog heel jong veulen. Zou het dier daar thuishoren? Ze probeerde Selma te strelen, maar die liep schichtig een paar stappen weg. Het meisje besloot naar de boerderij te fietsen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het was nog wel vroeg, maar als die mensen hun paard terug wilden, moest ze het hun toch zeggen. Op het erf was niemand te zien. Ze zag alleen twee katten. Als de boer koeien had, was hij nu waarschijnlijk aan het melken. Ja, daar zag ze een melkbus staan, een lege. Hij had dus koeien. Ze belde aan de voordeur. Boven de deur ging een op een kier staand raam verder open en het slaperige hoofd van een vrouw verscheen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cHallo! Vroeg bezoek! De weg kwijt?\u201d informeerde ze.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNee, maar misschien bent u uw paard kwijt,\u201d wees het meisje.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vanuit het raam kon de vrouw juist Selma in de berm zien staan, die weer liep te grazen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNee, die is niet van ons. Maar wacht even, ik kom zo.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Even later kwam ze in ochtendjas aan de deur.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cM\u2019n man is nog aan het melken. Ik zou niet weten van wie dat paard is. Maar we moeten hem zien te pakken. Ik zal me snel aankleden. Help je me?\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk heb de tijd wel even,\u201d zei het meisje. \u201cMaar het is een schuw dier.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk ben wel wat gewend.\u201d De vrouw verdween.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Even later kwam ze terug met een stevig touw.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk heb wel een halster, maar dat krijg ik waarschijnlijk zo gauw niet om z\u2019n hoofd, als-ie zo schuw is,\u201d meende ze.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Samen liepen ze de weg op. Selma keek op, de oren waakzaam gespitst.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cBen je bang voor paarden?\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk heb er geen verstand van, maar ik ben er ook niet bang voor.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze waren bij Selma. De vrouw, die meteen zag hoe nerveus het paard was, liep behoedzaam op haar toe. Toen ze met een snelle beweging het touw om Selma\u2019s hals wilde doen, mislukte dit en Selma week schichtig terug. Maar het meisje hield haar tegen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNou, die is behoorlijk zenuwachtig,\u201d merkte de boerin op. \u201cEen mooi dier. Dat ze daar niet beter op letten!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nog eens deed ze een behendige poging, en toen zat het touw om Selma\u2019s hals. Die rukte protesterend, maar de vrouw had haar goed vast. Ze trok Selma mee in de richting van de boerderij. Onwillig en schuw bleef Selma rukken, maar de vrouw bleef haar de baas. Selma liep nu, onwillig en tegenstribbelend, mee. Een keer wierp ze haar voorbenen omhoog en danste nerveus. Maar de boerin kon haar aan en na enige moeite kwamen ze op het erf. Daar verwisselde de vrouw het touw voor een halster, waarbij ze het meisje Selma\u2019s hoofd liet vasthouden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cWe zullen haar zolang maar vastzetten. En dan gaan we uitzoeken van wie ze kan zijn. Het is een merrie, zo te zien.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Aan een stevige haak aan een schuur werd Selma vastgezet. Ze trappelde en rukte met haar hoofd.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNou, jij vriendelijk bedankt voor je hulp!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cGraag gedaan,\u201d antwoordde het meisje. Ze nam haar fiets weer en vertrok.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De bewoonster ging naar binnen. Hoe zou ze er nu achter kunnen komen van wie dat dier was? Als het vannacht was uitgebroken, kon het al een heel eind van huis zijn. Wie was er nu zo dom om een paard te laten ontsnappen?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Buiten klonk een luid gehinnik. Een pittig paard met een mooi geluid, vond de vrouw. Verder weg antwoordde hun eigen Shetlandpony, hoog en kort. Ze lachte. Wel een verschil, de hinnik van een kleine pony of die van een paard.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze nam het telefoonboek en liep naar de telefoon.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u2018Ik zal eerst maar eens mensen in de omgeving bellen,\u2019 besloot ze. \u2018Als ze zelf geen paard missen, zullen ze misschien weten van wie het kan zijn. En anders geef ik het bij de politie aan.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra van Doorn had juist ontbeten en liep naar buiten. Het was zaterdag. Ze zou Selma maar eens gaan verzorgen. Dat was al drie dagen niet gebeurd. Ze zou het dier vastzetten. Iets dat ze sinds kort met wat moeite voor elkaar kon krijgen. En dan zou ze haar verzorgen voor zover Selma dat toeliet.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra liep naar de schuur waar de zadels en hoofdstellen hingen, en waar het verzorgingsmateriaal lag. Ze dacht aan gisteravond, toen haar vader zijn ongenoegen over Selma gespuid had.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk had geen knol moeten kopen, die nog ingereden moet worden. Maar ja, toen ik dat beest kocht dacht ik dat dat wel gauw zou lukken. Jij en de pony zouden dan van het begin af aan elkaar kunnen wennen. Nou vergeet het maar! Het is een mooi beest, maar dat is dan ook alles. \u2019t Is toch belachelijk dat zo\u2019n beest je na drie maanden nog niet moet! En jij bent er bang voor. Je moet geen pony hebben waar je bang voor bent en waarop je nooit goed zal kunnen rijden. Nee, een aardig beest moet je hebben. E\u00e9n die is ingereden, die je tenminste mag aanraken. Dat kind van Verstraten kan er wel op rijden. Ten minste, redelijk. Bij jou gaat dat niet. Ik vind haar ook te groot voor je. Het is een paard. Je zal haar nooit de baas kunnen. Als ze je over een poosje misschien al op haar rug duldt, zal ze nog haar eigen zin blijven doen. Jij moet een lief, kleiner beestje. Een niet zo grote Welshpony of zo. Ik zal eens uitkijken, en dan verkoop ik dit vurige kreng. Een miskoop, dat is het!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra\u2019s moeder was het met haar man eens geweest.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cZo kun je toch nooit plezier aan een paard beleven. Je zou het toch niet erg vinden, als ze wegging?\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nee, Sandra zou het niet zo erg vinden. Ze had nooit een goede band met Selma kunnen krijgen. Ze had liever een makke, ingereden pony. Geen temperamentvol paard dat je slechts kon borstelen tot de romp en waarop je nooit echt rijden kon. Want dat had Sandra onderhand wel door: ontspannen rijden zou ze waarschijnlijk nooit op Selma. Ze kon er niet eens alleen op komen. Als Kit erbij was ging het, maar drie meter verder lag ze er alweer naast. Ze had liever een wat minder mooie, maar lieve, makke pony, die al eerder bereden was.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Maar toen dacht ze aan Kit. Zou die Selma echt op den duur vergeten? Nou ja, dat zou toch wel? Die had thuis immers nog tien paarden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">In gepeins verzonken stapte Sandra met halster en verzorgingsspullen naar de wei waar de paarden liepen. Ze opende het krakende hek en keek de wei rond. Daar stonden Franny en Chantal. H\u00e9, waar was Selma?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze sloot het hek. Selma zag ze nergens. Was ze op een ander stuk land? Nee, ze was nergens te zien. Zou ze ontsnapt zijn? Maar waarheen?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra holde niet meteen naar haar ouders. Ze ging eerst onderzoeken waar Selma uitgebroken kon zijn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze liep langs de sloot, maar zag nergens prenten van paardenhoeven. Toen ging ze langs de omheining. Hier was het hek nogal gammel. Waarom laat pap dat niet repareren? vroeg ze zich af.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vlakbij de sloot was het hek een stuk lager. Er zaten wat nieuwere planken op getimmerd. O ja, dat had pap pasgeleden gedaan. Maar dit was toch wel belachelijk laag. Laag genoeg voor een paard om er overheen te komen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra wist genoeg. Hier moest Selma er overheen gesprongen zijn. Dat kon ze gemakkelijk met haar lange sterke benen en slanke lijf. Ze bekeek de grond. Ja, zie je wel! Hier stonden hoefafdrukken, dieper in de grond. Hier moest Selma zich hebben afgezet. Het waren Selma\u2019s hoefprenten, want de beide andere paarden hadden grotere hoeven. Sandra begreep het nu. Franny en Chantal hadden haar weer achternagezeten natuurlijk.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Gisteren had ze wel gemerkt, dat Selma graag uit dit land weg wilde. Ze had niet gegraasd en de hele middag en avond verlangend over het hek gehangen. En die andere twee haar maar pesten. Geen wonder dat ze er vandoor was. Het was geen kunst over dit lage hek te springen als ze een aanloopje nam. En kijk, hier aan de andere kant waren ook hoefafdrukken. Hier moest Selma neergekomen zijn. Nog een wonder dat ook Franny en Chantal het niet gedaan hadden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra was echt boos op haar vader. Waarom repareerde hij zijn omheining niet beter? Hij was veel te zorgeloos. In het land hiernaast stond warempel het hek open!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hoe lang zou Selma al weg zijn? Straks kwamen op dit land wat kalveren en pinken, eenjarige koeien. Verderop liepen een paar \u2018droge\u2019 koeien, die niet gemolken werden. Haar vader had geen melkkoeien. Hij was koopman en had wel wat anders te doen dan \u2019s morgens en \u2019s avonds melken.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra nam de spullen weer bij elkaar en liep op een holletje naar huis terug. Chantal en Franny keken haar na.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra kwakte de spullen in de schuur op hun plaats en holde naar binnen, waar haar moeder de ontbijttafel afruimde. Van Doorn stapte net naar buiten.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cSelma is weg! Ze is over dat lage stuk hek gesprongen vannacht, dat jij pas gerepareerd hebt, pap! Je had het veel hoger moeten maken, natuurlijk. Chantal en Franny hebben haar er vast overheen gejaagd!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cHoe weet jij dat? Ben je helderziende?\u201d snauwde Van Doorn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNee, ik heb het gezien aan de hoefprenten,\u201d antwoordde Sandra, niet in het minst bang voor haar nijdige vader. Het was toch zeker zijn eigen schuld. Haar moeder staarde verschrikt voor zich uit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cSandra, ga in de buurt kijken,\u201d verzocht Van Doorn, toen hij Sandra\u2019s uitleg had aangehoord. \u201cIk moet over een kwartier weg. Ik zal ook rondkijken, als ik onderweg ben, maar ik heb nu geen tijd.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Okee, Sandra zou gaan natuurlijk, maar ze haalde wel eerst haar buurmeisje en vriendinnetje Steffie op. Samen was het gezelliger en zag je meer. O, vanmiddag zou Kit ook weer komen. Als Selma dan maar terug was!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Even later waren beide meisjes op pad. Ze liepen de kant die Selma vermoedelijk ook gegaan moest zijn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Toen ze na een tijdje bij de zijweg belandden, wisten ze niet welke richting ze nu op moesten. Rechtdoor kwamen ze in het dorp. Als Selma daar naar toe gegaan zou zijn, was ze zeker door mensen opgemerkt. De meesten zouden wel weten, dat het paard van Van Doorn was.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze besloten rechtsaf te gaan, de zijweg op. Hier kwamen ze na een tijdje bij een andere zijweg. Verderop was een spoorwegovergang.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cO, alsjeblieft niet!\u201d fluisterde Sandra. \u201cLaat daar niets met haar gebeurd zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze liepen er heen en keken links en rechts de lijn langs. Er was gelukkig geen spoor van Selma te zien.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Waar moesten ze nu heen? Dan maar rechtdoor.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze wisten niet, dat ze de boerderij al voorbij waren, waar Selma nog steeds aangebonden stond. Ze liepen een heel eind door, terwijl ze links en rechts in de weilanden keken. Hier en daar belden ze aan om te vragen, of er een loslopend paard gezien was.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Na een poosje keerden ze moedeloos om. Na een minuut of vijf kwamen ze opnieuw langs de boerderij. Het septemberzonnetje scheen al over de velden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Vanachter de boerderij weerklonk opeens een luid gehinnik. Sandra meende het geluid van Selma te herkennen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNee, zeg, dat zou zo te horen Selma kunnen zijn!\u201d riep ze opgewonden uit. Paardengehinnik leek veel op elkaar natuurlijk, maar\u2026 je kon nooit weten.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze liepen het erf op, en daar zagen ze Selma staan!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cSelma!\u201d riep Sandra en holde naar het nerveuze paard. \u201cHee, Selma! Je bent ondeugend geweest!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het paard herkende Sandra en leek blij te zijn een bekend persoon te zien. Ze liet zich door Sandra en Steffie aaien.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Er kwam een man de schuur uit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIs dat paard soms van jullie? We zoeken de eigenaar. Mijn vrouw heeft haar vanmorgen vroeg hierheen gehaald. Een meisje had haar ontdekt.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra vertelde hem hoe Selma ontsnapt kon zijn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cMaar hoe krijgen we haar nu thuis?\u201d vroeg ze zich af. \u201cMijn vader is weg. Ik durf haar niet mee te nemen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cHoe ver is het naar jullie huis?\u201d vroeg de man.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra legde hem uit waar ze woonde. \u201cLopend ongeveer een kwartiertje, denk ik.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cO, dan wil ik wel even met jullie meelopen,\u201d bood hij aan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cO fijn, wat aardig van u. Anders zouden we moeten wachten tot mijn vader thuis is met de trailer.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Er kwam nu een vrouw naar buiten met een jongetje van een jaar of vijf. Ze vertelde hoe ze Selma te pakken had gekregen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het paard werd losgemaakt. De meisjes zouden de fiets van de man aan de hand meenemen, zodat hij straks terug kon fietsen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk ben zo weer terug,\u201d zei hij tegen zijn vrouw.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Na een kwartiertje waren ze weer bij Zandweg 7. Onderweg was Selma wel wat schichtig en onwillig geweest, maar de boer bleek overwicht op haar te hebben.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cMooi dier, hoor!\u201d vond hij. Hij was de eerste niet die dat zei.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Eenmaal op het erf kwam Sandra\u2019s moeder de deur al uit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cO, gelukkig dat ze er weer is! Bedankt voor het brengen. Drinkt u een kop koffie mee?\u201d vroeg mevrouw Van Doorn.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cNee, dank u,\u201d weerde de man af. \u201cErg vriendelijk aangeboden, maar ik ga meteen weer terug. Direct komt de veearts voor een zieke koe.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Na een vriendelijk afscheid stapte hij op zijn fiets.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cWaar moet Selma nu?\u201d vroeg Sandra. \u201cBij Chantal en Franny heeft ze geen leven. En het hek moet hoger, anders gaan Chantal en Franny er vandaag of morgen ook nog vandoor. Het is een koud kunstje voor een paard om over zo\u2019n lage hindernis te springen. Zeker als er niemand op zijn rug zit. Er moeten minstens twee planken bovenop!\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra\u2019s moeder moest even nadenken.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cLaten we haar voorlopig maar op de \u2018smalle kant\u2019 zetten,\u201d opperde ze. \u201cAls dat niet goed is, horen we het wel. Dan zien we wel weer.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De \u2018smalle kant\u2019 lag een eindje achter het huis. Het was een strook land dat door een slootje in twee\u00ebn werd gedeeld. Op de brede kant liepen pinken en een paar \u2018droogstaande\u2019 koeien. Als Van Doorn straks thuiskwam, zou hij ze naar het stuk land brengen waarover Selma ontsnapt was.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Met enige moeite brachten ze Selma naar de \u2018smalle kant\u2019. Ze begon meteen te grazen. Toen het hek achter haar dicht was ging ze, na een paar happen gras, eerst eens flink galopperen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cZe is niet moe van haar avontuur,\u201d lachte Sandra. \u201cZe was gelukkig niet eens zo ver van huis. Ze ma, zou ze vanmorgen vroeg uitgebroken zijn?\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk denk het.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Een poosje stonden ze naar het mooie dier te kijken. Selma hinnikte eens vergenoegd en galoppeerde naar achteren en daarna weer naar voren. Ze sloeg een keer met haar achterbenen in de lucht. Hijgend bleef ze even staan, rende nog een stukje en ging toen rustig grazen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cHet is toch een prachtig dier,\u201d zei Sandra zacht.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cJa, maar het is ook prettig voor jou om een lieve en meegaande pony te hebben. En van dit dier, hoe mooi ook, kun je dat niet zeggen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ze liepen terug naar huis, Sandra met de halster zwaaiend aan de hand. Ze liet Selma nooit met een halster om in het land lopen. Ze vond dat een paard dan niets om moest hebben.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Steffie ging naar huis.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tussen de middag kwam Sandra\u2019s vader even thuis.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cIk heb, denk ik, al een aardige pony voor je,\u201d zei hij tevreden. \u201cEen New-Forestmerrie. Ze heeft \u00e9\u00e9n keer een veulen gehad en ze is goed ingereden. Precies de goede maat voor jou en nog niet oud. Een jaar of vijf, vertelden ze me.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra keek verrast op. \u201cEcht?\u201d vroeg ze.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cVan Reeuwijk wou haar kwijt. Nu moet ik nog een koper voor dat onhandelbare ding vinden. Ik heb al aan Willems gedacht. Die liet zich een poosje geleden ontvallen, dat hij er nog wel een paard bij wou. Ik kom er vanmiddag nog in de buurt.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra realiseerde zich nu, dat ze het toch niet zo leuk zou vinden als Selma zou weggaan. Ze vond het dier toch wel een beetje lief. Voor Kitty Verstraten was het veel erger. Die wist nu helemaal niet meer waar Selma terecht zou komen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra had wel eens iets opgevangen over die Willems. Dat was ook een koopman. Pap kende hem goed. Hij handelde dikwijls in paarden, en hij woonde een fiks eind hier vandaan. En nog veel verder van Kit vandaan. Het zou op de fiets voor haar haast geen doen zijn. Trouwens, wat zou die Willems ervan vinden als Kit telkens op bezoek kwam, omdat het paard eens van haar was geweest?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Van Doorn had geluncht en ging weer op pad. Hij haakte de aanhangwagen voor veevervoer achter zijn auto. Daarmee ging hij vanmiddag een paar kalveren ophalen.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Sandra ging Selma verzorgen. De zon was achter een wolkendek verdwenen. Jammer, maar het liep ook al tegen eind september. Straks zouden de herfstbuien weer komen. Brrr! Vervelend weer. Maar ja, de zomer was nu eenmaal voorbij. Ze hadden niet te klagen gehad. De zomer was heel mooi geweest.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">In gedachten verzonken liep Sandra naar Selma\u2019s tijdelijke weitje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het was de laatste dag van de zomervakantie. Kit keek terug op een fijne, zonnige vakantietijd. Er was genoeg afwisseling geweest. Ze had met een fietspuzzeltocht vijftig gulden gewonnen. Ze wist nog niet wat ze ermee zou gaan doen en had het eerst maar op haar spaarrekening gezet. Ze had ook geholpen met het inrijden [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":20,"menu_order":10,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-41","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42,"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/41\/revisions\/42"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/20"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/karinverhoef-auteur.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}